سبز یا لاجوردی ، مسئله این است
سبز-یا-لاجوردی-،-مسئله-این-است

ممکن است که لباس سبز پوشیده باشند ولی در ذهن ما احساس لاجوردی ایجاد می کنند. پس از مشاهده یکی از ضعیف ترین تیم های ایتالیا بیشتر از این بازگشت قدرتمند انتظار بیشتری نمی توانستیم داشته باشیم . ۱۰۰ درصد پیروزی در دور مقدماتی (رکوردی که تنها بلژیک با آن برابری کرده) و صعود مقتدرانه در حالی که ۳ بازی از دور مقدماتی باقی مانده و شکست ناپذیری در تقریبا ۲ سال گذشته .

روبرتو مانچینی همانند زمانی که شماره ۱۰ سمپدوریا را به تن میکرد به تمام وعده های خود عمل کرد .

این بازی از اهمیت کمتری در مسیر ایتالیا برای نابود کردن تمام تیمهای گروه J بود . یونان عکس العملی مانند یک بوکسور شکست خورده که تنها برای ناک اوت نشدن می جنگد نشان داد . زمانی که پنالتی جورجینهو خط دفاعی محکم آن ها را باز کرد ، در واقع مشخص بود که آن ها دیگر سرپا نخواهند شد. زمان جشن گرفتن بود ، جشنی که طرفداران دوست دارند تابستان آینده نیز شاهد آن باشند.

در حالی که طرفداران جشن گرفته بودند ، در واقع هیچ کدام توقع اینچنین نتایج و کیفیتی نداشتند . گروهی متشکل از فنلاند ، ارمنستان ، بوسنی و هرزگوین ، لیختن اشتاین و یونان گروه سختی نبود ولی چه کسی فکر می کرد که در زمان ونتورا می شد ۷ پیروزی پیاپی کسب کرد ؟ حتی دوستان نزدیکش هم این فکر را نمی کردند !

پیروزی بر تیم جان فنت شیپ ( بجز تازه کردن خاطرات هواداران قدیمی که بازی های مانچو را در سمپدوریا دنبال می کردند) به ما نقاطی را نشان داد که باید روی آن بیشتر کار کنیم . ایتالیا اختیار بازی ها را در اختیار داشت ولی در ضربه زدن به تیم های نسبتا متوسط دچار سختی می شد . آن ها باید سرعت و دقت بیشتری در مقابل حریفان قویتر نشان دهند .

خط هافبک با حضور مارکو وراتی و جورجینهو مقتدر به نظر می رسید و در ضربات ایستگاهی هم زهردار نشان می دادند .

دیشب شب حوصله به خرج دادن بود ، و در واقع آتزوری کاملاً تا پایان کار مسلط و با برنامه بود‌‌ . هیچ کسی در واقع درخشش زیادی نداشت و آمار بازی حتی از یک مسابقه بسکتبال بین جورجیو کیلینی و دوناروما با اینسینیه هم یکطرفه تر بود . این بازی بیشتر شبیه به اتمام رساندن وظیفه نیمه کاره بود .

بله در خط حمله چیرو ایموبیله خیلی خوب ظاهر نشد و در حمله کمی اعصاب خرد کن بود . بازگشت آندره آ بلوتی حداقل نشان داد در زمانی که در انتظار بازگشت ماریو بالوتلی در برشا هستیم گزینه های دیگری بجز ایموبیله هم وجود دارد . در هر حال انتقاد کردن از تیمی که چنین بازگشت شکوهمندی داشته ناعادلانه و خودخواهانه می باشد .

این یک گروه بسیار خوب از بازیکنانیست که تیم را به مسیر موفقیتی برگرداندند که به نظر می رسید حداقل برای مدتی از نوامبر ۲۰۱۷ از آن خارج شده است ، البته که هنوز کار زیادی باقی مانده . این بردهای سریالی نشانه های خوبی هستند ولی کمی زود است که بگوییم بیمار کاملا بهبود یافته . به نظر می رسد تیم ملی با مانچینی برای هر تورنومنت بزرگی که یکی از آن ها در پیش است از شانس های پیروزی باشد .

آن ها دستکم نشان دادند که می توانند از پس تیم های متوسط اروپا بر بیابند ، نکته ای که مدت ها در تیم دیده نمی شد . پله بعدی مبارزه با بهترین ها و تیم های هم رده می باشد و امیدوار به موفقیت تیم هستیم فارغ از هر رنگی که به تن داشته باشند‌ .

بوفون-در-تیم-ملی
بوفون در تیم ملی
دروازه‌بان ۴۰ ساله بانوی پیر...
کارلو-آنچلوتی-سرمربی-ایتالیا-می-شود
کارلو آنچلوتی سرمربی ایتالیا می شود
آنچلوتی که ابتدای فصل جاری سکان...
می خواهیم شاهد نسل جدید فوتبال ایتالیا باشیم
می خواهیم شاهد نسل جدید فوتبال ایتالیا باشیم
در انتهای بازی ما لیاقت این شکست...
این بزرگ ترین حسرت من بود
این بزرگ ترین حسرت من بود
نمی دانم کمی و کاستی از کجاست...